Bibliotheken, ga niet omdenken!

Moe van de praatcultuur.

Gisteren sprak ik een bibliotheekdirecteur en ik vroeg hoe is het ermee. Hij zei “op zich goed, maar wat word ik af en toe moe van de praatcultuur in onze sector”. Over elk nieuw initiatief, idee of verandering moet ellenlang gepraat worden: hebben we overal aan gedacht, kan iedereen zich erin vinden, zijn de grootste pijnpunten eruit gehaald, zijn alle mogelijke scenario’s overwogen, de risico’s in kaart gebracht, enz. enz. 

Hoog tijd voor omdenken.

En om dat te illustreren haalde hij de gang van zaken naar voren rond de ‘ideeën over invoering’ van de nationale bibliotheekpas. Wat hem daarbij opviel is dat daar vooral veel over gepraat wordt momenteel. En nog een keer en nog een keer. En het einde daarvan is nog lang niet in zicht. Hij sloot zijn klaagzang af met de opmerking dat het hoog tijd wordt voor omdenken in de branche.

Kracht van omdenken.

Bibliotheken, niet omdenken maar omdoen.Omdenken is een denktechniek, in Nederland geïntroduceerd door Berthold Gunster, om problemen te veranderen in mogelijkheden, zo valt te lezen op de gelijknamige website. Met omdenken kijk je naar de werkelijkheid zoals die is en wat je ermee zou kunnen. Een voorbeeld van omdenken is om van een crisis juist een kans te maken. Of ken je de Loesje-achtige spreuken over omdenken? Zoals deze: ‘Geloof niet alles wat je denkt’, of ‘Meditatiemoment nodig? Kies de langste rij bij de kassa’.

Niet omdenken maar omdoen.

Wat mijn reactie was op het pleidooi van de bibliotheekdirecteur dat het hoog tijd wordt voor omdenken in de branche? Ik zei: bibliotheken, ga niet omdenken. ‘Huh wat zei je?’, riep hij. Nee zei ik, gaan omdenken is een slecht idee. Want de 1e valkuil bij omdenken zie ik al voor me: we gaan praten over omdenken, hoe we dat zo goed mogelijk en met een prettig gevoel voor iedereen kunnen doen. Liefst met stuurgroep. Terwijl mijn idee zou zijn, niet praten maar doen. Direct ermee aan de slag in de praktijk. Dus niet omdenken, maar omdoen.

Omdoen in de praktijk.

Makkelijk gezegd Huub, maar kun je daar een voorbeeld van geven? Jazeker! Ik heb het ideale project daarvoor gevonden. Geen aanschafidee maar een afschafidee. Komtie: Per 1 januari zijn alle bibliotheken in Nederland boetevrij. Gaan we niet over praten, maar gaan we doen. Zonder stuurgroep hè?🙂 Ik zie de reclamezuilen al voor me: ‘Vanaf 1 januari zijn alle bibliotheken boetevrij. Je bent van harte welkom!‘ Niet omdenken maar omdoen.

>> Lees ook: De boetevrije bibliotheek, hoe bevalt dat? 

3 thoughts on “Bibliotheken, ga niet omdenken!

  1. Omdenken zonder doen is – zoals ik het heb gedefinieerd – geen omdenken, maar het inventariseren van mogelijkheden. Vrijblijvend fantaseren. Luchtfietserij. Iets is pas omgedacht, als er daadwerkelijk een nieuwe mogelijkheid gecreëerd is. Concreet. Feitelijk aanwijsbaar. Volgens mij zijn de schrijver van deze column en ik het dus (hartgrondig) met elkaar eens. Ook ik heb niks met praten zonder consequenties. Aan ideeën zonder daadkracht. Jammer genoeg is deze noodzaak tot doen nog niet bij iedereen doorgedrongen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s